แล้วกำลังกลับมายังเขาจิตกูฏ   เห็นภูเขาทองลูกหนึ่ง   ชื่อว่า   เนรุ   ใน
ระหว่างทางจึงได้พากันเกาะอยู่บนยอดเขานั้น.      แต่สัตว์ที่อาศัยอยู่ภูเขา
นั้นมีทั้งนก    ทั้งกระต่าย    แต่สัตว์ ๔   เท้านานาชนิดในทำเลหากิน
ตั้งแต่เวลาเข้าไปสู่ภูเขาจะกลายเป็นมีสีเหมือนทอง   เพราะต้องแสงภูเขา
นั้น.   พวกสุวรรณหงส์พากันเห็นแล้ว   น้องสุดท้องของพระโพธิสัตว์
ไม่รู้เหตุนั้น      สงสัยว่านั่นเป็นเหตุอะไรหนอ  ?   เมื่อจะสนทนากับพี่ชาย
จึงได้กล่าวคาถา  ๒  คาถาว่า :-
                        กาป่าก็ดี   ฝูงกาธรรมดาก็ดี   และพวกเรา
           ผู้ประเสริฐ    ว่านี้ทั้งหลายก็ดี       มาถึงภูเขานี้
           แล้ว  เป็นเหมือนกันหมด  ทั้งสิงห์โต  ทั้งเสือ
           ทั้งนก      ทั้งหมาไน      ก็เป็นเหมือนกันหมด
           ภูเขานี้ชื่ออะไร ?
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   กาโกลา  ได้แก่  กาป่า   นกกาเหว่า.
บทว่า     กากสงฺฆา     ความว่า    หรือฝูงกาปกติ.    บทว่า    ปตฺตํ   วรา
ความว่า   ประเสริฐสุดกว่านกทั้งหลาย.   บทว่า   สทิสา  โหม   ความว่า
เป็นผู้มีสีเหมือนกัน.
         พระโพธิสัตว์ได้ฟังคำนั้นแล้ว  ได้กล่าวคาถาที่    ๓   ว่า :-