นี้มีในที่สุดแล้ว   การนอนในครรภ์เป็นหนสุดท้ายแล้ว    สงสาร   กล่าว
คือลำดับแห่งเบญจขันธ์   เพื่อภพใหม่ของเรา   ก็สิ้นสุดแล้ว.
         ก็และพระปัจเจกพุทธเจ้า     กล่าวคาถานี้ด้วยสามารถแห่งอุทาน
แล้วมาสู่พระราชอุทยานนี้   ปรินิพพานที่โคนตันรังอันมีดอกบานสะพรั่ง
ต้นหนึ่ง   ดูก่อนมหาบพิตร  ขอเชิญพระองค์เสด็จไปปลงศพพระปัจเจก-
พุทธเจ้านั้นเถิด.
         พระมหาสัตว์    พาพระราชาไปที่พระปัจเจกพุทธเจ้าปรินิพพาน
ชี้ให้ทอดพระเนตรสรีระนั้น.      พระราชาทอดพระเนตรเห็นสรีระของ
พระปัจเจกพุทธเจ้านั้นแล้ว   พร้อมด้วยพลนิกาย  บูชาด้วยของหอมเป็น
ต้น   ทรงอาศัยคำของพระโพธิสัตว์รับสั่งให้งดยัญญกรรม  พระราชทาน
ชีวิตแก่สัตว์ทั้งหมด    ให้ตีกลองประกาศห้ามฆ่าสัตว์ในพระนคร     ให้
เล่นสาธุกีฬาเจ็ดวัน   แล้วให้เผาศพพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยสักการะใหญ่
บนจิตกาธานที่ทำด้วยของหอมทุกอย่าง      แล้วให้สร้างสถูปไว้ที่ทาง  ๔
แพร่ง.
         แม้พระโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่พระราชาแล้วกล่าวสอนว่า     ขอ
พระราชาจงเป็นผู้ไม่ประมาทเถิดดังนี้   แล้วเข้าป่าหิมพานต์เจริญพรหม-
วิหาร  ไม่เสื่อมจากฌาน   มีพรหมโลกเป็นที่ไปในเบื้องหน้า.
         พระบรมศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว  ตรัส
ว่า  มหาบพิตร   อันตรายไร ๆ จะมีแก่พระองค์  เพราะทรงสดับเสียงนั้น
หามิได้   พระองค์จงงดการบูชายัญนั้นเสีย    จงประทานชีวิตแก่มหาชน