๓.  สุลสาชาดก

ว่าด้วยผู้รอบรู้เหตุผลย่อมรอดพ้นศัตรู

         [๑๑๓๗]   สร้อยคอทองคำนี้   มีแก้วมุกดา  แล้ว
           ไพฑูรย์เป็นอันมา   ตลอดจนทรัพย์นับเป็น
           พันทั้งหมด     ข้าพเจ้ายกให้ท่าน    ขอความ
           เจริญจงมีแก่ท่าน  และจงประกาศข้าพเจ้าว่า
           เป็นทาสีเกิด.
         [๑๑๓๘]   แน่ะแม่คนงาม        เจ้าจงเปลื้องเครื่อง
           ประดับออกอย่ามัวร่ำไรให้มากไปเลย  เราไม่
           รับรู้อะไรทั้งนั้น    เรานำเจ้ามาเพื่อทรัพย์อย่าง
           เดียวเท่านั้น.
         [๑๑๓๙]   ฉันมานึกถึงตัวเอง     แต่น้อยคุ้มใหญ่
           ฉันไม่ได้รู้จักรักชายอื่น     ยิ่งไปกว่าท่านเลย.
         [๑๑๔๐]   ขอเชิญท่านนั่งลง    ฉันจักขอกอดท่าน
           ให้สมรัก   และจักกระทำประทักษิณแก่ท่าน
           เสียก่อน  เพราะว่าต่อแต่นี้ไป  การคบหากัน
           ระหว่างฉันกับท่านจะไม่มีอีก.