ราชา.     พระราชาทรงบังคับผู้รักษาเมืองให้วางคนไว้เป็นหมู่ ๆ     ตามที่
นั้น ๆ รับสั่งให้ช่วยกันจับโจรตัดหัวเสีย.    ผู้รักษาเมืองจับโจรนั้นมัดมือ
ไพล่หลัง   เฆี่ยนด้วยหวาย   ทีละ ๔    นำไปสู่ตะแลงแกง.    มีข่าวลือไป
ทั่วพระนครว่า   จับโจรได้แล้ว.
         ครั้งนั้น   นางสุลสา    ยืนอยู่ที่หน้าต่าง   แลดูระหว่างถนนเห็น
โจรเข้า   ก็มีจิตรักใคร่   คิดว่า   ถ้าเราจักสามารถ    ทำบุรุษที่ถูกจับหาว่า
เป็นโจรนี้ให้พ้นไปได้     เราจักอยู่ร่วมกับเขาคนเดียว     โดยไม่กระทำ
กรรมที่เศร้าหมอง   เช่นที่แล้วมา    คิดดังนี้แล้ว    นางได้ติดสินบนพัน
กหาปณะแก่ผู้รักษาเมืองตามนัยที่กล่าวแล้วในกัณณเวรชาดก    ในหน
หลัง.  ให้โจรนั้นหลุดพ้นแล้ว  นางได้ร่วมอภิรมย์กับโจรนั้น.  ครั้นล่วง
มาได้สามสี่เดือน    โจรคิดว่า    เราไม่อาจอยู่ที่นี้ได้    และก็ไม่อาจจะไป
มือเปล่า     เครื่องแต่งตัวของนางสุลสานี้มีราคาถึงหนึ่งแสน    เราฆ่านาง
แล้วจักเอาเครื่องแต่งตัวนี้ไป.   อยู่มาวันหนึ่งเขากล่าวกะนางว่า  น้องรัก
เมื่อราชบุรุษเขาจับตัวพี่นำมา  พี่ได้บนบานจะถวายพลีกรรมแก่รุกขเทว-
ดาที่ยอดเขาโน้น    เมื่อรุกขเทวดาไม่ได้พลีกรรม    ก็ฉะมาเบียดเบียนพี่
ส่งไป. โจรกล่าวว่า  น้องรัก  การส่งไปนั้นไม่สมควรแก่เราทั้งสอง  ต้อง
ประดับร่างกายด้วยสรรพาภรณ์  ไปถวายพลีกรรมด้วยบริวารใหญ่.  นาง
กล่าว   ดีแล้วพี่   เราจักกระทำตามนั้น.