๔๙๓    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๔๙๕
         บทว่า   ขิปฺปญฺจ   ความว่า   โดยเวลาไม่นานเลย.
         บทว่า   นิกฏฺเ€  สมเจตยิ   ความว่า   นางสุลสายืนอยู่ใกล้โจร
คิดอุบายให้โจรนั้นตาย  ได้รวดเร็ว.
         บทว่า    ปุณฺณายตเนว     ความว่า    เมื่อมีธนูบริบูรณ์มากแล้ว.
ท่านกล่าวอธิบายไว้ดังนี้  เหมือนนายพรานเนื้อผู้ฉลาด เมื่อมีธนูบริบูรณ์
มากแล้ว    ย่อมฆ่าเนื้อได้โดยว่องไวฉันใด    นางสุลสาฆ่าโจรสัตตุกะได้
ก็ฉันนั้น.
         บทว่า  โยธ   ได้แก่  ในสัตวโลกนี้.
         บทว่า   นิพฺโพธติ  แปลว่า  ย่อมรู้.
         บทว่า   สตฺตุกามิว   ความว่า   ผู้นั้นย่อมพ้นจากการเบียดเบียน
ของศัตรู  ดังนางสุลสาพ้นมือสัตตุกโจรได้ฉะนั้น.
         นางสุลสา   ฆ่าโจรได้แล้ว    ลงจากภูเขาไปสำนักพวกบริวารชน
ของตน   ถูกถามว่า   ลูกเจ้าหายไปไหน ?    นางตอบว่า   อย่าถามถึงมัน
เลย   แล้วขึ้นรถ   เข้าไปยังพระนครทันที   ดังกล่าวมานี้.
         พระบรมศาสดา    ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงจบลง
แล้ว   ทรงประชุมชาดกว่า    สามีภรรยาทั้งสองในครั้งนั้น    ได้มาเป็น
สามีภรรยาคู่นี้เอง   ส่วนเทวดา  ได้มาเป็นเราผู้ตถาคต   ฉะนั้นแล.
                          จบ  อรรถกถาสุลสาชาดกที่  ๓
หน้า ๔๙๔