| บทว่า ขิปฺปญฺจ ความว่า โดยเวลาไม่นานเลย. |
| บทว่า นิกฏฺเ สมเจตยิ ความว่า นางสุลสายืนอยู่ใกล้โจร |
| คิดอุบายให้โจรนั้นตาย ได้รวดเร็ว. |
| บทว่า ปุณฺณายตเนว ความว่า เมื่อมีธนูบริบูรณ์มากแล้ว. |
| ท่านกล่าวอธิบายไว้ดังนี้ เหมือนนายพรานเนื้อผู้ฉลาด เมื่อมีธนูบริบูรณ์ |
| มากแล้ว ย่อมฆ่าเนื้อได้โดยว่องไวฉันใด นางสุลสาฆ่าโจรสัตตุกะได้ |
| ก็ฉันนั้น. |
| บทว่า โยธ ได้แก่ ในสัตวโลกนี้. |
| บทว่า นิพฺโพธติ แปลว่า ย่อมรู้. |
| บทว่า สตฺตุกามิว ความว่า ผู้นั้นย่อมพ้นจากการเบียดเบียน |
| ของศัตรู ดังนางสุลสาพ้นมือสัตตุกโจรได้ฉะนั้น. |
| นางสุลสา ฆ่าโจรได้แล้ว ลงจากภูเขาไปสำนักพวกบริวารชน |
| ของตน ถูกถามว่า ลูกเจ้าหายไปไหน ? นางตอบว่า อย่าถามถึงมัน |
| เลย แล้วขึ้นรถ เข้าไปยังพระนครทันที ดังกล่าวมานี้. |
| พระบรมศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงจบลง |
| แล้ว ทรงประชุมชาดกว่า สามีภรรยาทั้งสองในครั้งนั้น ได้มาเป็น |
| สามีภรรยาคู่นี้เอง ส่วนเทวดา ได้มาเป็นเราผู้ตถาคต ฉะนั้นแล. |
| จบ อรรถกถาสุลสาชาดกที่ ๓ |