| ๔. สุมังคลชาดก |
| |
| ว่าด้วยคุณธรรมของกษัตริย์ |
| |
| [๑๑๔๖] พระเจ้าแผ่นดินทรงรู้ว่า เรากำลังกริ้วจัด |
| ไม่พึงลงอาชญา อันไม่สมควรแก่ตน โดยไม่ |
| ใช่ฐานะก่อน พึงเพิกถอนความทุกข์ของผู้อื่น |
| อย่างร้ายแรงไว้. |
| [๑๑๔๗] เนื้อใดพึงรู้ว่าจิตของตนผ่องใส พึงใคร่ |
| ครวญความผิดที่ผู้อื่นทำไว้ พึงพิจารณาให้เห็น |
| แจ่มเเจ้งด้วยตนเองว่า นี้ส่วนประโยชน์ นี่ |
| ส่วนโทษ เมื่อนั้น พึงปรับไหมบุคคลนั้น ๆ |
| ตามสมควร. |
| [๑๑๔๘] อนึ่ง พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใด ไม่ |
| ถูกอคติครอบงำ ย่อมแนะนำผู้อื่นที่ควรแนะนำ |
| และไม่ควรแนะนำได้ พระเจ้าแผ่นดินพระ- |
| องค์นั้น ชื่อว่าไม่เผาผู้อื่นและพระองค์เอง |
| พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใดในโลกนี้ ทรงลง |
| อาชญาสมควรแก่โทษ พระเจ้าแผ่นดินพระ- |
๔๙๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๔๙๖ 