บทว่า    ธมฺเม    จ    เย    อริยปฺปเวทิเต     ความว่า    พระราชา
เหล่าใด   ทรงยินดีในทศพิธราชธรรม  ที่พระธรรมิกราชเจ้าผู้ประเสริฐ
ด้วยอาจาระประกาศไว้.
         บทว่า   อนุตฺตรา    เต    ความว่า   พระราชาเหล่านั้น  เป็นผู้ประ-
เสริฐด้วยกาย   วาจา   ใจ   ยอดเยี่ยมครบไตรทวาร.
         บทว่า    เต    สนฺติโสรจฺจสมาธิสณฺ€ิตา    ความว่า    พระราชา
เหล่านั้น   ดำรงอยู่ในความสงบกิเลส   ในโสรัจจะ    กล่าวคือความเป็น
ผู้มีศีลบริสุทธิ์    และในสมาธิคือความเป็นผู้มีจิตเป็นเอกัคคตารมณ์  เป็น
ธรรมิกราช.
         บทว่า    วชนฺติ     โลกํ     ทุภยํ     ความว่า      พระราชาเหล่านั้น
ครองราชสมบัติโดยยุติธรรม  ย่อมถึงโลกทั้งสองเท่านั้น   คือจากมนุษย์
โลกถึงเทวโลก   จากเทวโลกถึงมนุษยโลก   ไม่ต้องไปเกิดในทุคติมีนรก
เป็นต้น.
         บทว่า  นรปมุทานํ  ความว่า  เราเป็นพระราชาผู้เป็นใหญ่  ของ
สัตว์และมนุษย์ทั้งหลาย.
         บทว่า   €เปมิ   อตฺตานํ    ความว่า   ถึงแม้เราโกรธขึ้นมา   ก็ต้อง
ไม่ลุอำนาจความโกรธ  ตั้งตนไว้ในแบบอย่าง  อันโบราณราชทรงบัญญัติ
ไว้  ไม่ทำลายหลักธรรมอันเป็นเครื่องวินิจฉัยของท่านเสีย.