| ๕. คังคมาลชาดก |
| |
| ว่าด้วยกามทั้งหลายเกิดจากความดำริ |
| |
| [๑๑๕๕] แผ่นดินร้อนเหมือนถ่านไฟ ดารดาษไป |
| ด้วยทรายอันร้อนเหมือนเถ้ารึง เมื่อเป็นเช่นนี้ |
| เจ้ายังทำเป็นทองไม่รู้ร้อนขับเพลงอยู่ได้ แดด |
| ไม่เผาเจ้าดอกหรือ เบื้องบนก็ร้อน เบื้องล่าง |
| ก็ร้อน เมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้ายังทำเป็นทองไม่รู้ |
| ร้อน ขับเพลงอยู่ได้ แดดไม่เผาเจ้าดอกหรือ ? |
| [๑๑๕๖] ข้าแต่พระราชา แดดหาเผาข้าพระองค์ไม่ |
| แต่ว่าวัตถุกามและกิเลสกาม ย่อมเผาข้าพระ- |
| องค์ เพราะว่าความประสงค์หลาย ๆ อย่าง |
| มีอยู่ ความประสงค์เหล่านั้น ย่อมเผาข้าพระ- |
| องค์ แดดหาได้เผาข้าพระองค์ไม่. |
| [๑๑๕๗] ดูก่อนกาม เราได้เห็นมูลรากของเจ้า |
| แล้ว เจ้าเกิดจากความดำริ เราจักไม่ดำริถึงเจ้า |
| อีกละ เจ้าจักไม่เกิดด้วยอาการอย่างนี้. |
๕๐๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๕๑๑ 