กล่าวกะเขาว่า   นาย  ในพระนครเขามีมหรสพกัน   ถ้าท่านพอมีทรัพย์
อยู่บ้าง   แม้เราทั้งสองก็จะไปเที่ยวเล่นกัน.     เขาตอบว่า   จ๊ะ   เราพอมี
ทรัพย์.
         มีเท่าไรนาย ?
         มีอยู่กึ่งมาสก
         ทรัพย์นั้นอยู่ไหน ?
         ฉันเก็บไว้ในซอกอิฐใกล้ประตูทิศอุดร     ที่เก็บทรัพย์ไกลจากที่
เราอยู่นี้  ๑๒ โยชน์   ก็ทรัพย์ในมือของเจ้า   มีบ้างหรือ  ?
         มีจ๊ะ.
         มีเท่าไร ?
         มีอยู่กึ่งมาสกเหมือนกัน
         ทรัพย์ของเธอกึ่งมาสก    ของฉันถึงมาสก    รวมเป็นหนึ่งมาสก
เราจักเอาทรัพย์นั้น   ส่วนหนึ่งซื้อดอกไม้   ส่วนหนึ่งซื้อของหอม   ส่วน
หนึ่งซื้อสุรา   แล้วไปเที่ยวเล่นกัน   ท่านจงไปนำทรัพย์กึ่งมาสกที่เก็บไว้
มาเถิด.
         บุรุษรับจ้างร่าเริงยินดีว่า  ภรรยาเชื่อถือถ้อยคำของเรา  จึงกล่าว
ว่า   น้องรักเจ้าอย่าวิตกไปเลย   ฉันจักนำทรัพย์นั้นมา  ดังนี้   แล้วหลีก
ไป      บุรุษรับจ้างมีกำลังเท่าช้างสาร    เดินล่วงมรรคาไปได้ ๖ โยชน์