๕๑๗    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๑๙
         บทว่า   กุกฺกุฬานุคตา    ความว่า   ดาษไปด้วยทรายร้อนราวกะ
เถ้ารึง   กล่าวคือ   เถ้าอันร้อนทั่วแล้ว.
         บทว่า  วตฺตานิ   ความว่า   เจ้ายังทำเป็นทองไม่รู้ร้อน   ขับเพลง
ขับอยู่ได้.
         บุรุษรับจ้างนั้น  ได้ฟังดำรัสของพระราชาแล้ว  ได้กราบทูลเป็น
คาถาที่ ๓   ความว่า :-
                        ข้าแต่พระราชา     แดดหาเผาข้าพระองค์
           ไม่   แต่ว่าวัตถุกามและกิเลสกาม    ย่อมเผาข้า
           พระองค์  เพราะว่าความประสงค์หลาย ๆ อย่าง
           มีอยู่   ความประสงค์เหล่านั้น  ย่อมเผาข้าพระ-
           องค์   แดดหาได้เผาข้าพระองค์ไม่.
         บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า    อาตปฺปา   ได้แก่    วัตถุกามและ
กิเลสกาม   ก็วัตถุกามและกิเลสกามเหล่านั้น   ย่อมแผดเผาบุรุษ   เพราะ
เหตุนั้น  บุรุษรับจ้างจึงเรียกวัตถุกามและกิเลสกามเหล่านั้นว่า  อาตัปปา.
         บทว่า   อตฺถา   หิ  วิวิธา    ความว่า    ข้าแต่มหาราชเจ้า   ความ
ประสงค์หลายอย่าง     กล่าวคือกิจการต่าง ๆ ที่จะต้องทำ     เพราะอาศัย
วัตถุกามและกิเลสกาม     ของข้าพระองค์มีอยู่     วัตถุกามและกิเลสกาม
เหล่านั้น   เผาข้าพระองค์   ส่วนแดดไม่ชื่อว่า   เผาข้าพระองค์.
หน้า ๕๑๘