ลำดับนั้น   พระราชาตรัสถามบุรุษรับจ้างว่า  ความประสงค์ของ
เจ้าเป็นอย่างไร ?
         เขากราบทูลว่า   ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ   ข้าพระองค์อยู่ร่วม
กับหญิงกำพร้าใกล้ประตูทิศทักษิณ  นางนั้นถามข้าพระองค์ว่า  นายเรา
จักไปดูการเล่นมหรสพ   ท่านมีทรัพย์อยู่ในมือบ้างไหม ?  ข้าพระองค์
ได้กล่าวกะนางว่า  ทรัพย์เราฝังเก็บไว้ที่ซอกกำแพงใกล้ประตูด้านทิศอุดร
นางกล่าวว่า     ท่านจงไปนำทรัพย์นั้นมา      เราทั้งสองจักไปดูการเล่น
มหรสพ    แล้วส่งข้าพระองค์มา     ถ้อยคำของนางนั้นจับใจข้าพระองค์
เมื่อข้าพระองค์ระลึกถึงถ้อยคำของนางนั้น  ความร้อนคือกามย่อมเผาเอา
ความประสงค์ของข้าพระองค์เป็นอย่างนี้   พระเจ้าข้า.   พระราชาตรัสว่า
ถ้าเมื่อเจ้าไม่ย่อท้อต่อลมและแดดเห็นปานนี้      อะไรเป็นเหตุให้เจ้ายินดี
เดินร้องเพลง.    บุรุษนั้นกราบทูลว่า    ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ    ข้า
พระองค์นำทรัพย์ที่ฝังไว้นั้นมาได้แล้ว  จักอภิรมย์กับนางนั้น   ด้วยเหตุ
ดังกราบทูลมานี้   ข้าพระองค์จึงยินดีขับเพลงขับ.   พระราชาตรัสถามว่า
แน่ะบุรุษผู้เจริญ     ก็ทรัพย์ที่ฝังเก็บไว้ที่ประตูด้านทิศอุดร    มีประมาณ
แสนหนึ่งได้ใหม่   เขากราบทูล  ไม่มีถึงดอก  พระพุทธเจ้าข้า.  พระ-
ราชาตรัสถามโดยลำดับว่า   ถ้าเช่นนั้น   มีห้าหมื่น    สี่หมื่น  สามหมื่น
สองหมื่น  หนึ่งหมื่น   ห้าพัน    ห้าร้อย   สี่ร้อย   สามร้อย    สองร้อย
หนึ่งร้อย  ห้า  สี่  สาม  สอง  หนึ่งกหาปณะ  ครึ่งกหาปณะ  หนึ่งบาท