[๘๕๙]   ผู้ใดไม่ให้ปันไม่เสียสละโภคะ    พูดแต่
           คำอ่อนหวานที่ไร้ผลในมิตรทั้งหลาย   ความ
           สัมพันธ์กับมิตรนั้น  ของผู้นั้น  จะจืดจางไป.
         [๘๖๐]   เพราะว่า      คนควรพูดแต่สิ่งที่จะต้องทำ
           ไม่ควรพูดถึงสิ่งที่ไม่ต้องทำ    บัณฑิตทั้งหลาย
           รู้จักคนไม่ทำดีแต่พูด.
         [๘๖๑]    ก็แหละกำลังพลของเราร่อยหรอแล้ว และ
           สะเบียงก็ไม่มี    เราสงสัยในความสิ้นชีวิตของ
           ตน    เชิญเถิด   เราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ.
         [๘๖๒]    ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ
           สิ่งใดมีอยู่ในชื่อ   สิ่งนั้นนั่นแหละเป็นชื่อของ
           หม่อมฉัน        ข้าแต่มหาราช      ขอพระองค์
           จงทรงรอก่อน  หม่อมฉันจะขอบอกลาบิดา.
                           จบ   อาสังกชาดกที่  ๕

อรรถกาอาสังกชาดกที่  ๕

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่  ณ  พระวิหารเชตวัน       ทรงปรารภ
การหลอกลวงของภรรยาเก่า   จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า   อาสาวตี
นาน   ลตา   ดังนี้.   เรื่องนี้จักมีแจ้งชัดในอินทริยชาดกข้างหน้า.