๕๒๔    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๒๖
ได้ทำบริกรรมด้วยมีดโกนก่อน   แล้วจึงถอนพระโลมา   ด้วยแหนบภาย
หลัง.   เวลาที่บริกรรมด้วยมีดโกน  พระราชาทรงมีความสุข  เวลาที่ถอน
พระโลมา   พระราชาทรงมีความทุกข์.   นายช่างกัลบกนั้น  ประสงค์จะ
ให้พระราชาพระราชทานพรก่อน     และหวังว่าจะปลงพระศกบนพระ-
เศียร  ต่อภายหลัง.
         อยู่มาวันหนึ่ง    พระราชาได้ตรัสบอกความเรื่องนั้นแก่พระราช-
เทวีว่า   น้องรัก    นายมงคลกัลบกของเราเป็นคนโง่    เมื่อพระราชเทวี
ทูลถามว่า   ข้าแต่พระองค์   นายมงคลกัลบกทำอย่างไรจึงจะควร  ตรัสว่า
ควรจะถอนเส้นโลมาก่อน      แล้วจึงทำบริกรรมด้วยมีดโกนต่อภายหลัง.
พระราชเทวีให้เรียกนายช่างกัลบกมาตรัสว่า   คราวนี้เมื่อถึงวันที่จะแต่ง
พระมัสสุถวายพระราชา      ท่านพึงถอนเส้นพระโลมาก่อน      แล้วทำ
บริกรรมด้วยมีดโกนต่อภายหลัง  เมื่อพระราชาทรงประทานพรให้  ท่าน
พึงกราบทูลว่า    ไม่ต้องการอย่างอื่น    ขอพระองค์จงบอกเนื้อความแห่ง
อุทานคาถาของพระองค์   เราจักให้ทรัพย์เป็นอันมากแก่ท่าน.   นายช่าง
กัลบก   รับพระเสาวนีว่า  ดีแล้ว  ครั้นถึงวันที่จะแต่งพระมัสสุ    ได้หยิบ
แหนบก่อน    เมื่อพระราชาตรัสถามว่า    แน่ะคังคมาล    ทำไมเจ้าจึงไม่
กระทำเหมือนครั้งก่อน ๆ   เขากราบทูลว่า    ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ
ธรรมดาช่างกัลบกย่อมทำแม้สิ่งที่ไม่เคยทำ  ทูลแล้วก็ถอนพระโลมาก่อน
แล้วทำบริกรรมด้วยมีดโกน  ในภายหลัง.   พระราชาตรัสว่า   เจ้าจงรับ
หน้า ๕๒๕