๕๓๔    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๓๖
         [๑๑๗๐]   พระเจ้าเจติยราชนั้น   แต่ก่อนเคยเสด็จ
           เที่ยวไปได้ในอากาศ  ภายหลังถูกพระฤๅษีสาบ
           แล้ว  เสื่อมจากอำนาจ  ถึงกำหนดเวลาของตน
           แล้ว     ก็ถูกแผ่นดินสูบ.
                        เพราะเหตุนั้นแหละ  บัณฑิตทั้งหลายจึง
           ไม่สรรเสริญฉันทาคติ     บุคคลไม่พึงเป็นผู้มีจิต
           ถูกฉันทาคติเป็นต้นประทุษร้าย       พึงกล่าวแต่
           คำสัตย์เท่านั้น.
                        จบ  เจติยราชชาดกที่  ๖
อรรถกถาเจติยราชชาดกที่  ๖
         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่  ณ  พระวิหารเชตวัน     ทรงปรารภ
พระเทวทัตตอนถูกแผ่นดินสูบ   จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า   ธมฺโม
หเว   หโต   หนฺติ   ดังนี้.
         ความย่อมีว่า   วันนี้  ภิกษุทั้งหลายสนทนากันในโรงธรรมสภาว่า
ดูก่อนอาวุโสทั้งหลาย   พระเทวทัตทำมุสาวาท   ถูกแผ่นดินสูบ   มีอเวจี
เป็นที่ไปในเบื้องหน้า.     พระศาสดาเสด็จมาตรัสถามว่า      ดูก่อนภิกษุ
ทั้งหลาย  บัดนี้พวกเธอนั่งสนทนากันถึงเรื่องอะไร ?  เมื่อภิกษุเหล่านั้น
หน้า ๕๓๕