| [๑๑๗๐] พระเจ้าเจติยราชนั้น แต่ก่อนเคยเสด็จ |
| เที่ยวไปได้ในอากาศ ภายหลังถูกพระฤๅษีสาบ |
| แล้ว เสื่อมจากอำนาจ ถึงกำหนดเวลาของตน |
| แล้ว ก็ถูกแผ่นดินสูบ. |
| เพราะเหตุนั้นแหละ บัณฑิตทั้งหลายจึง |
| ไม่สรรเสริญฉันทาคติ บุคคลไม่พึงเป็นผู้มีจิต |
| ถูกฉันทาคติเป็นต้นประทุษร้าย พึงกล่าวแต่ |
| คำสัตย์เท่านั้น. |
| จบ เจติยราชชาดกที่ ๖ |
| |
| อรรถกถาเจติยราชชาดกที่ ๖ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ |
| พระเทวทัตตอนถูกแผ่นดินสูบ จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ธมฺโม |
| หเว หโต หนฺติ ดังนี้. |
| ความย่อมีว่า วันนี้ ภิกษุทั้งหลายสนทนากันในโรงธรรมสภาว่า |
| ดูก่อนอาวุโสทั้งหลาย พระเทวทัตทำมุสาวาท ถูกแผ่นดินสูบ มีอเวจี |
| เป็นที่ไปในเบื้องหน้า. พระศาสดาเสด็จมาตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุ |
| ทั้งหลาย บัดนี้พวกเธอนั่งสนทนากันถึงเรื่องอะไร ? เมื่อภิกษุเหล่านั้น |