นับแต่นี้ไปเจ็ดวัน.
         พระราชดำรัสนั้นได้แพร่สะพัดไปทั่วพระนคร.
         มหาชนเกิดปริวิตกขึ้นอย่างนี้ว่า     ได้ยินว่าพระราชาจักทรงทำ
มุสาวาท   ทำเด็กให้เป็นใหญ่   จักให้ผู้ใหญ่คืนฐานันดรให้แก่เด็ก    ขึ้น
ชื่อว่ามุสาวาทเป็นอย่างไรหนอ   มีสีเขียว  หรือสีเหลืองเป็นต้น   สีอะไร
กันแน่.   เขาว่ากันว่า  ในครั้งนั้น   เป็นเวลาที่โลกพูดความสัตย์    คน
ทั้งหลายจึงไม่รู้ว่า   มุสาวาทนี้เป็นอย่างนี้.
         แม้บุตรปุโรหิต   พอได้ฟังคำนั้นแล้ว   ก็ไปบอกบิดาว่า    พ่อเขา
ว่า     พระราชาจักทำมุสาวาท     ทำพ่อให้เป็นเด็ก      แล้วพระราชทาน
ฐานันดรของฉันให้แก่อา.    ปุโรหิตกล่าวว่า  ลูกรัก   ถึงพระราชาทรงทำ
มุสาวาท    ก็ไม่อาจพระราชทานฐานันดรของเราแก่อาเจ้าได้.     ก็พระ-
ราชาจักกระทำมุสาวาทในวันไหน ?
         ได้ยินว่า  แต่วันนี้ไปเจ็ดวัน.
         ถ้าเช่นนั้น   เมื่อถึงวันนั้น   เจ้าพึงบอกแก่เรา.
         ครั้นถึงวันที่เจ็ด    มหาชนคิดว่า  จักดูมุสาวาท  จึงไปประชุมกัน
ที่พระลานหลวง   ผูกเตียงซ้อน ๆ กันขึ้นยืนดู.     กุมารก็ได้ไปบอกแก่
บิดา.     พระราชแต่งพระองค์แล้ว   เสด็จออกจากประทับอยู่ในอากาศหน้า
พระลานหลวงท่ามกลางมหาชน.   พระดาบสได้เหาะมาแล้วลาดหนังรอง