พระดาบสเมื่อจะกล่าวสอนพระราชาให้ยิ่งขึ้นไปอีก.  จึงกล่าวว่า
ดูก่อนมหาบพิตร  ถ้าพระองค์จักทรงทำมุสาวาทไซร้  ฤทธิ์  ๔ อย่างของ
พระองค์ก็จักอันตรธานไป  ดังนี้แล้ว  กล่าวคาถาที่  ๒  ความว่า :-
                        เมื่อพระองค์ยังตรัสคำกลับกลอกอยู่
           เทวดาทั้งหลายก็จะพากันหลีกหนีไปเสีย  พระ-
           โอษฐ์จักมีกลิ่นบูดเน่าเหม็นฟุ้งไป    ผู้ใดรู้อยู่
           เมื่อถูกถามปัญหาแล้ว       แกล้งแก้ปัญหานั้น
           ไปเสียอย่างอื่น  ผู้นั้นย่อมพลัดพรากจากฐานะ
           ของตน  แล้วถูกแผ่นดินสูบ.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า   อปกฺกมนฺติ   เทวตา    ความว่า
พระดาบสกล่าวคำนี้ไว้  โดยประสงค์ว่า  ดูก่อนมหาบพิตร  ข้าพระองค์
ยังตรัสกลับกลอกอยู่ไซร้   เทพบุตรทั้ง  ๔  องค์ ก็จักละทิ้งหน้าที่หลีกหนี
ไปเสีย.
         บทว่า   ปูติกญฺจ    มุขํ     วาติ    ความว่า พระดาบสกล่าวว่า   กลิ่น
บูดเน่า   ทั้งสองคือทั้งทางพระโอฐ   และทั้งพระวรกาย   ของพระองค์จัก
ฟุ้งไปดังนี้หมายถึงพระราชา.
         บทว่า   สกฏฺ€านาว   ธํสติ   ความว่า   พระดาบสเมื่อจะแสดงว่า
ย่อมตกลงจากอากาศ  แล้วถูกแผ่นดินสูบ.  จึงกล่าวอยางนี้.