| ลอยขึ้นสู่อากาศได้อีก. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ภูมิยํ ติฏฺ บทว่า ข้าแต่พระ- |
| องค์ผู้สมมติเทพ ถ้าพระองค์ยังตรัสมุสาวาทอยู่ พระองค์จะดำรงอยู่ได้ |
| เพียงบนพื้นดิน ไม่สามารถลอยขึ้นสู่อากาศได้อีก. |
| แม้กปิลดาบสได้ทูลเตือนว่า จงดูเอาเถิดมหาบพิตร เพียงมุสา- |
| วาทครั้งแรกเท่านั้น ฤทธิ์ ๔ อย่างของพระองค์ก็อันตรธานไปแล้ว พระ- |
| องค์จงกำหนดดูเถิด แม้บัดนี้ ข้าพระองค์ก็อาจทำให้กลับเป็นปกติได้ |
| ดังนี้ พระเจ้าอุปริจรราชนั้นตรัสว่า กปิลดาบสกล่าวอย่างนี้ ประสงค์ |
| จะลวงท่านทั้งหลาย แล้วกล่าวมุสาวาทเป็นครั้งที่สอง ได้ถูกแผ่นดินสูบ |
| ลงไปแค่ข้อพระบาท. ลำดับนั้น พราหมณ์ได้กราบทูลพระราชาอีกว่า |
| ขอพระองค์จงทรงกำหนดดูเถิด แม้บัดนี้ ข้าพระองค์ก็อาจทำให้กลับ |
| เป็นปกติได้ พระเจ้าข้า ดังนี้แล้วกล่าวคาถานี้ ๔ ความว่า :- |
| พระราชาพระองค์ใดทรงทราบอยู่ ถูกเขา |
| ถามปัญหาแล้ว แกล้งทำมุสาวาท พยากรณ์ |
| ปัญหานั้นไปเสียอย่างอื่น ในแว่นแคว้นของ |
| พระราชาพระองค์นั้น ฝนย่อมตกในเวลาไม่ใช่ |
| ฤดูกาล ย่อมไม่ตกต้องตามฤดูกาล. |
๕๔๒
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๕๔๔ 