| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ตสฺส ความว่า พระราชาพระองค์ |
| ใดทรงทราบอยู่ แสร้งกล่าวเท็จ พยากรณ์ปัญหาที่เขาถามแล้วไปเสีย |
| อย่างอื่น ในแว่นแคว้นของพระราชาพระองค์นั้น ฝนย่อมไม่ตกในเวลา |
| ที่ควรตก แต่ตกในเวลาที่ไม่ควรตก. |
| ลำดับนั้น กปิลดาบสทูลเตือนต่อไปอีกว่า มหาบพิตร ด้วยผล |
| แห่งมุสาวาท พระองค์ถูกแผ่นดินสูบไปแต่พระชงฆ์แล้ว ขอพระองค์ |
| จงทรงกำหนดดูเถิด แล้วกล่าวคาถาที่ ๕ ความว่า :- |
| ข้าแต่พระเจ้าเจติยราช ถ้าพระองค์ตรัส |
| สัจวาจา พระองค์ก็จะประทับอยู่ในพระราช- |
| วังตามเดิมได้ ถ้าพระองค์ตรัสมุสาวาทอยู่ |
| ก็จะแผ่นดินสูบลงไปอีก. |
| พระเจ้าอุปริจรราช ได้ทรงทำมุสาวาทเป็นครั้งที่สามว่า ข้าแต่ |
| ท่านผู้เจริญท่านเป็นน้องชาย โกรกลัมพกะเป็นพี่ชายดังนี้แล้ว ถูก |
| แผ่นดินสูบลงไปแต่พระชานุ. ลำดับนั้น กปิลดาบสได้ทูลพระราชาอีก |
| ว่า ขอพระองค์จงทรงกำหนดดูเถิด มหาบพิตร แล้วกล่าวคาถา ๒ คาถา |
| ความว่า :- |
| ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่ในทิศ พระ- |
| ราชาพระองค์ใดทรงทราบอยู่ ถูกเขาถามปัญหา |
๕๔๓
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๕๔๕ 