ข้าแต่พระเจ้าเจติยราช   ถ้าพระองค์ตรัส
           สัจวาจา    พระองค์ก็จะประทับอยู่ในพระราช-
           วังตามเดิมได้    ถ้าพระองค์ยังตรัสมุสาวาทอยู่
           จะถูกแผ่นสูบลึกยิ่งกว่านั้นลงไปอีก.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  ปกฺกมนฺติ  ความว่า   ถ้าพระราชา
ผู้มีปกติตรัสคำเท็จ   มีพระราชโอรสไซร้   พระราชโอรสเหล่านั้น   ก็จะ
ไม่ทำอุปการะแก่พระชนกชนนี  จะพากันหลีกหนีไปยังทิศน้อยทิศใหญ่.
         พระเจ้าอุปริจะราชมิได้ทรงเชื่อถือถ้อยคำของพระดาบส   เพราะ
โทษคือการคบคนชั่วเป็นมิตร    ได้ทรงคำมุสาวาทเช่นนั้นอีกเป็นครั้งที่
๗.   ทันใดนั้น   แผ่นดินได้แยกออกเป็นสองช่อง.    มีเปลวไฟจากอเวจี
พลุ่งขึ้นไหม้พระราชา.    มีสัมพุทธคาถา  ๒  คาถา  ดังต่อไปนี้ :-
                        พระเจ้าเจติยราชนั้น     แต่ก่อนเคยเสด็จ
           เที่ยวไปได้ในอากาศ   ภายหลังถูกพระฤๅษีสาบ
           แล้ว   เสื่อมจากอำนาจ    ถึงกำหนดเวลาของตน
           แล้ว  ก็ถูกแผ่นดินสูบ.
                        เพราะเหตุนั้นแหละ  บัณฑิตทั้งหลายจึง
           ไม่สรรเสริญฉันทาคติ     บุคคลไม่พึงเป็นผู้มีจิต