| วิวาหะ. ไม่รักษาศีล ไม่กล่าววาจาอ่อนหวาน |
| ทำยศเหล่านี้ให้เสื่อมไป จึงมาบังเกิดเป็น |
| เปรตเพราะกรรมของตน. |
| [๑๑๗๘] ข้าพระองค์นั้นปฏิบัติชอบแล้ว พึงยัง |
| โภคะให้เกิดขึ้น เหมือนบุรุษชนะแล้วพันคน |
| ไม่มีพวกพ้องที่พึ่งอาศัย ล่วงเสียจากอริยธรรม |
| มีอาการเหมือนเปรต ฉะนั้น. |
| [๑๑๗๙] ข้าพระองค์ทำสัตว์ทั้งหลาย ผู้ใคร่ต่อ |
| ความสุข ให้ได้รับความทุกข์ จึงได้มาถึงส่วน |
| อันนี้ ข้าพระองค์นั้นดำรงอยู่ เหมือนบุคคล |
| อันกองถ่านไฟล้อมรอบด้าน ย่อมไม่ได้ประสบ |
| ความสุขเลย. |
| จบ อินทริยชาดกที่ ๗ |
| |
| อรรถกถาอินทริยชาดกที่ ๗ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภ |
| ภิกษุถูกภรรยาเก่าประเล้าประโลม จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า โย |
| อินฺทฺริยานํ ดังนี้. |