๕๕๓    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๕๕
           วิวาหะ.   ไม่รักษาศีล   ไม่กล่าววาจาอ่อนหวาน
           ทำยศเหล่านี้ให้เสื่อมไป           จึงมาบังเกิดเป็น
           เปรตเพราะกรรมของตน.
         [๑๑๗๘]   ข้าพระองค์นั้นปฏิบัติชอบแล้ว     พึงยัง
           โภคะให้เกิดขึ้น   เหมือนบุรุษชนะแล้วพันคน
           ไม่มีพวกพ้องที่พึ่งอาศัย  ล่วงเสียจากอริยธรรม
           มีอาการเหมือนเปรต  ฉะนั้น.
         [๑๑๗๙]   ข้าพระองค์ทำสัตว์ทั้งหลาย     ผู้ใคร่ต่อ
           ความสุข  ให้ได้รับความทุกข์  จึงได้มาถึงส่วน
           อันนี้    ข้าพระองค์นั้นดำรงอยู่    เหมือนบุคคล
           อันกองถ่านไฟล้อมรอบด้าน  ย่อมไม่ได้ประสบ
           ความสุขเลย.
                                 จบ  อินทริยชาดกที่ ๗
อรรถกถาอินทริยชาดกที่  ๗
         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่  ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภ
ภิกษุถูกภรรยาเก่าประเล้าประโลม   จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า  โย
อินฺทฺริยานํ   ดังนี้.
หน้า ๕๕๔