๕๕๗    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๕๙
สาลิสสรฤาษี    ได้ออกจากอาศรมป่าไม้มะขวิด   ไปอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำสา-
โตทกา    ในสุรัฏฐชนบท   มีฤาษีหลายพันองค์เป็นบริวาร.   องค์ที่   ๒
ชื่อเมณฑิสสรฤๅษี     ไปอาศัยนิคมกลัมพมูลกะ    อยู่ในแว่นแคว้นของ
พระเจ้า   ปโชตกราช   มีฤาษีหลายพันองค์เป็นบริวาร.    องค์ที่  ๓   ชื่อ
บรรพตฤาษีไปอาศัยอฏวีชนบทแห่งหนึ่งอยู่   มีฤาษีหลายพันเป็นบริวาร
องค์ที่ ๔ ชื่อกาฬเทวิลฤาษี  ไปอาศัยโขดศิลาแห่งหนึ่งอยู่ ณ ทักษิณาบท
ในแคว้นอวันตี    มีฤาษีหลายพันเป็นบริวาร.   องค์ที่ ๕ ชื่อกิสวัจฉฤๅษี
ไปอาศัยนครกุมภวดีของเจ้าทัณฑกี       อยู่องค์เดียวในพระราชอุทยาน.
องค์ที่  ๖   พระดาบสอนุสิสสะ เป็นอุปัฏฐากอยู่กับพระโพธิสัตว์  องค์ที่
๗  ชื่อว่านารทฤๅษี   เป็นน้องชายกาฬเทวิลฤาษี  ไปอยู่ในถ้ำที่เร้นแห่ง
หนึ่ง  ในระหว่างข่ายภูเขาอัญชนคิรี  ในป่ามัชฌิมประเทศแต่องค์เดียว.
         ก็  ณ  ที่ใกล้  ๆ   ภูเขาอัญชนคิรี   มีนิคมแห่ง  ๑   มีมนุษย์อยู่มา
ด้วยกัน.    ในระหว่างภูเขาอัญชนคิรีกับนิคมมีแม่น้ำใหญ่  พวกมนุษย์
พากันไปประชุมที่แม่น้ำนั้นมาก.     พวกนางวรรณทาสีรูปงามทั้งหลาย
เมื่อเล้าโลมผู้ชายก็พากันไปนั่งที่ฝั่งแม่น้ำ.     พระนารทดาบสเห็นนาง  ๑
เข้าในบรรดานางเหล่านั้น   มีจิตปฏิพัทธิ์จึงเสื่อมจากฌาน   ซูบชีดตกอยู่
ในอำนาจกิเลส   นอนอดอาหารอยู่ ๗ วัน.   ลำดับนั้น   กาฬเทวิลดาบส
ผู้เป็นพี่ชายของนารทดาบสใคร่ครวญดู   ก็รู้เหตุนั้น   จึงเหาะมาแล้วเข้า
ไปในถ้ำที่เร้น.   นารทดาบสเห็นพระกาฬเทวิลดาบส  จึงถามว่า  ท่านมา
ทำไม ?     กาฬเทวิลดาบสตอบว่า       ท่านไม่สบายเรามาเพื่อรักษาท่าน.
หน้า ๕๕๘