๕๕๘    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๖๐
นารทดาบสจึงพูดข่มกาฬเทวิลดาบสด้วยมุสาวาทว่า    ท่านพูดไม่ได้เรื่อง
กล่าวคำเหลาะแหละเปล่า  ๆ  กาฬเทวิลดาบสคิดว่า   เราไม่ควรฟัง  นารท-
ดาบสจึงไปนำดาบส   ๓  องค์มา   คือ   สาลิสสรดาบส   เมณฑิสสรดาบส
บรรพติสสรดาบส.   นารทดาบสก็กล่าวข่มดาบสเหล่านั้นด้วยมุสาวาท.
         กาฬเทวิลดาบสคิดว่า  เราจักนำสรภังคดาบสมา  จึงเหาะไปเชิญ
สรภังคดาบสมา.     ท่านสรภังคดาบสครั้นมาเห็นแล้วก็รู้ว่า     ตกอยู่ใน
อำนาจแห่งอินทรีย์   จึงถามว่า   ดูก่อนนารทะ   เธอตกอยู่ในอำนาจแห่ง
อินทรีย์กระมัง.   เมื่อนารทดาบส   พอได้ฟังถ้อยคำดังนั้น   ก็ลุกขึ้นถวาย
อภิวาทกล่าวว่า    ถูกแล้วท่านอาจารย์    ท่านสรภังคดาบสจึงกล่าวว่า   ดู
ก่อนนารทะ  ธรรมดาผู้ที่ตกอยู่ในอำนาจอินทรีย์   ในอัตภาพนี้ก็ซูบชีด
เสวยทุกข์   ในอัตภาพที่สองย่อมเกิดในนรก   ดังนี้แล้ว  กล่าวคาถาที่  ๑
ความว่า :-
                        ดูก่อนนารทะ     บุรุษใดตกอยู่ในอำนาจ
           แห่งอินทรีย์  เพราะกาม  บุรุษนั้นละโลกทั้ง    ๒
           ไปแล้ว    ย่อมเกิดในอบายมีนรกเป็นต้น      แม้
           เมื่อยังเป็นอยู่   ก็ย่อมซูบซีดไป.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  โย   อินฺทฺริยานํ   ความว่า  ดูก่อน
นารทะ   บุรุษใดยึดถืออาการในรูปเป็นต้น    ว่างามตกอยู่ในอำนาจแห่ง
อินทรีย์  ๖   ด้วยสามารถแห่งกิเลสกาม.   บทว่า  ปริจฺจชฺชุโภ   ความว่า
หน้า ๕๕๙