ความลำบากแล้ว     ย่อมกลับได้ความสุขดังกล่าวแล้ว      ด้วยผลแห่งศีล
อาศัยเหตุนี้เราจึงกล่าวอย่างนี้.
         บทว่า   โสสิ    ปตฺโต    ความว่า   ดูก่อนนารทะ.  เธอนั้น   บัดนี้
ได้ทำฌานสุขให้พินาศเสียแล้วจึงถึงทุกข์ทางใจ    ซึ่งอาศัยกามเป็นเหตุ
มากกว่าสุขนั้น.  บทว่า   ปาฏิกงฺขา   ความว่า   เธอจงทิ้งกิเลสทุกข์นี้เสีย
แล้วจำนง    คือปรารถนาฌานสุขี่ประเสริฐคือสูงสุดนั้นแหละเถิด.
         นารทดาบสกล่าวว่า    ข้าแต่ท่านอาจารย์    ทุกข์นี้นั้นข้าพเจ้าไม่
อาจอดกลั้นได้.  ลำดับนั้น  พระมหาสัตว์กล่าวกะนารทดาบสว่า  ดูก่อน
นารทะ  ธรรมดาทุกข์ที่เกิดขึ้นแล้ว  บุคคลพึงอดกลั้นได้ดังนี้   แล้วกล่าว
คาถาที่  ๓  ความว่า :-
                        ในเวลาเกิดความลำบาก   บุคคลใดอดทน
           ความลำบากได้.   บุคคลนั้นย่อมไม่เป็นไปตาม
           ความลำบาก    บุคคลนั้นเป็นนักปราชญ์     ย่อม
           บรรลุสุขปราศจากเครื่องประกอบ     อันเป็นที่
           สุดแห่งความลำบาก.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   นาติวตฺตติ    แปลว่า   ย่อมไม่เป็น
ไปตาม.  พระบาลีก็อย่างนี้เหมือนกัน.