ลำดับนั้น   มาณพนั้นจึงกราบทูลว่า   ข้าแต่มหาราชเจ้า   แม้ข้า
พระองค์ก็มาด้วยเหตุนี้แหละ   จึงเป็นมนุษย์เปรต   แล้วทูลเรื่องทั้งหมด
โดยพิสดาร   เมื่อจะกราบทูลความที่ตนเสวยทุกข์แด่พระราชา  ได้กล่าว
คาถาที่เหลือ   ความว่า :-
                        ข้าแต่พระเจ้าสีวิราช      พระองค์เกือบจะ
           ถึงความพินาศอยู่ในเงื้อมมือของศัตรูทั้งหลาย
           เทียว  เหมือนข้าพระองค์ไม่กระทำกรรมที่ควร
           กระทำ   ไม่ศึกษาศิลปวิทยา   ไม่ทำความขวน
           ขวาย     เพื่อให้เกิดโภคทรัพย์    ไม่ทำอาวาห
           วิวาหะ   ไม่รักษาศีล   ไม่กล่าววาจาอ่อนหวาน
           ทำยศเหล่านี้ให้เสื่อมไป         จึงมาบังเกิดเป็น
           เปรตเพราะกรรมของตน.
                        ข้าพระองค์นั้นปฏิบัติชอบแล้ว     พึงยัง
           โภคะให้เกิดขึ้น   เหมือนบุรุษชนะแล้วพันคน
           ไม่มีพวกพ้องที่พึ่งอาศัย  ล่วงเสียจากอริยธรรม
           มีอาการเหมือนเปรต   ฉะนั้น.
                        ข้าพระองค์ทำสัตว์ทั้งหลาย    ผู้ใคร่ต่อ
           ความสุข  ให้ได้รับความทุกข์  จึงได้มาถึงส่วน