๘.   อาทิตตชาดก

ว่าด้วยการให้ทานกับการรบ

         [๑๑๘๐]   เมื่อเรือนถูกไฟไหม้ บุคคลผู้เป็นเจ้าของ
           ขนเอาสิ่งของอันใดออกได้       สิ่งของอันนั้น
           ย่อมเป็นประโยชน์แก่เจ้าของนั้น     แต่ของที่
           ถูกไฟไหม้ย่อมไม่เป็นประโยชน์แก่เขา.
         [๑๑๘๑]   โลกถูกชราและมรณะเผาแล้วอย่างนี้
           บุคคลพึงนำออกเสียด้วยการให้ทาน  ทานที่ให้
           แล้วจะน้อยก็ตาม     มากก็ตาม     ชื่อว่าเป็นอัน
           นำออกดีแล้ว.
         [๑๑๘๒]   คนใดให้ทานแก่ผู้มีธรรมอันได้แล้ว   ผู้
           บรรลุธรรมด้วยความเพียรและความหมั่น   คน
           นั้นล่วงเลยเวตรณีนรก     ของพระยายมไปได้
           แล้วจะเข้าถึงทิพยสถาน.
         [๑๑๘๓]   ท่านผู้รู้กล่าวทานกับการรบว่า    มีสภาพ
           เสมอกัน    นักรบแม้จะมีน้อย    ก็ชนะคนมาก
           ได้      เจตนาเครื่องบริจาคก็เหมือนกัน       แม้