| การเลือกทักขิณาทานและพระทักขิไณย- |
| บุคคล แล้วจึงให้ทาน พระสุคตเจ้าทรง |
| สรรเสริญ ทานที่บุคคลถวายในพระทักขิไณย- |
| บุคคลมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ซึ่งมีอยู่ในสัตว์ |
| โลกนี้ ย่อมมีผลมาก เหมือนพืชที่หว่านลงใน |
| นาดีฉะนั้น. |
| บุคคลใดไม่เบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย |
| เที่ยวไปอยู่ ไม่ทำบาปเพราะกลัวคนอื่นจะ |
| ติเตียน บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญบุคคล |
| ผู้กลัวบาปนั้น ย่อมไม่สรรเสริญบุคคลผู้กล้า |
| ในการทำบาป เพราะว่าสัตบุรุษทั้งหลาย ย่อม |
| ไม่ทำบาป เพราะความกลัวถูกติเตียน. |
| บุคคลย่อมเกิดในตระกูลกษัตริย์ เพราะ |
| พรหมจรรย์อย่างต่ำ เกิดในเทวโลก เพราะ |
| พรหมจรรย์อย่างกลาง และบริสุทธิ์ได้ เพราะ |
| พรหมจรรย์อย่างสูง. |
๕๗๘
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๕๘๐ 