จงทรงสดับคำของหม่อมฉันก่อน  ได้ทราบว่านกยางตัวหนึ่งเกาะอยู่บน
ยอดเขา     แต่ก็ได้รับสิ่งที่ตนปรารถนา     เหตุไฉนพระองค์จักไม่ได้รับ
ข้าแต่พระมหาราช   ขอพระองค์จงทรงยับยั้งอยู่เถิดพระเจ้าข้า.     เล่าต่อ
กันมาว่า    นกยางตัวหนึ่งบินไปคาบเอาเหยื่อที่สระบัวแห่งหนึ่ง      แล้ว
กลับมาซ่อนอยู่บนยอดเขา   มันอยู่ที่นั้นนั่นแหละ   ตลอดวันนั้น  รุ่งขึ้น
จึงคิดว่า      เราได้เกาะอยู่อย่างสบายบนยอดเขาลูกนี้      ถ้าหากเราจะไม่
เคลื่อนย้ายไปจากที่ตรงนี้  เจ้าอยู่ที่ตรงนี้เท่านั้น  คาบเอาเหยื่อดื่มน้ำแล้ว
อยู่ตลอดวันนี้   คงจะเจริญหนอ.   จึงในวันนั้นนั่นเอง   ท้าวสักกเทวราช
ทรงทำการย่ำยีพวกอสูร   ได้ความเป็นใหญ่ในเทวโลก  ในดาวดึงส์พิภพ
แล้วทรงดำริว่า   ก่อนอื่นมโนรถ  คือความต้องการของเราได้ถึงที่สุดแล้ว
มีอยู่หรือไม่   ใครอื่นที่มีมโนรถยังไม่ถึงที่สุด.   ท้าวเธอทรงใคร่ครวญอยู่
ก็ทรงเห็นนกยางตัวนั้น   จึงทรงดำริว่า  เราจักให้มโนรถของมันถึงที่สุด.
แล้วได้ทรงบันดาลให้แม่น้ำสายหนึ่ง  ที่อยู่ไม่ไกลจากที่ที่นกยางนั้นเกาะ
อยู่  เต็มไปด้วยห้วงน้ำแล้วส่งน้ำไปทางยอดเขา.   นกยางเกาะอยู่ยอดเขา
นั้นนั่นแหละ  จิกกินปลาดื่มน้ำแล้วอยู่ ณ ที่นั้นนั่นเอง    ตลอดวันนั้น
ภายหลังแม่น้ำก็เหือดหายไป.   ข้าแต่มหาราช  นกยางยังได้รับผล เพราะ
ความหวังของตนอย่างนี้ก่อน     เหตุไร ?    พระองค์จักไม่ทรงได้รับดังนี้
แล้วได้กล่าวคาถาว่า   อาสึสเถว   ดังนี้เป็นต้น
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   อาสึสเถว    ความว่า    จงหวังเถิด