๕๙๒    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๕๙๔
           ไปอยู่ในโรงถ่านเพลิง  เมื่อนั้น  เราทั้ง ๒  พึง
           อยู่ร่วมกันได้แน่.
                        เมื่อใด    ลาพึงมีริมฝีปากงาม   สีเหมือน
           ผลมะพลับ    มีหน้างามเหมือนแว่นทอง    จะ
           เป็นสัตว์ฉลาดในการฟ้อนรำขับร้องได้  เมื่อนั้น
           เราทั้ง ๒  พึงอยู่ร่วมกันได้แน่.
                        เมื่อใด    กากับนกเค้า        พึงปรารถนา
           สมบัติให้แก่กันและกัน   ปรึกษาปรองดองกัน
           อยู่ในที่ลับได้    เมื่อนั้น  เราทั้ง  ๒ พึงอยู่ร่วม
           กันได้แน่.
                        เมื่อใด    รากไม้และใบไม้อย่างละเอียด
           พึงเป็นร่มมั่นคงป้องกันฝนได้    เมื่อนั้น    เรา
           ทั้ง  ๒  พึงอยู่ร่วมกันได้แน่.
                        เมื่อใด  นกตัวเล็ก ๆ  พึงเอาจะงอยปาก
           คาบภูเขาคันธมาทน์   บินไปได้   เมื่อนั้น  เรา
           ทั้ง  ๒  พึงอยู่ร่วมกันได้แน่.
                        เมื่อใด    เด็ก  ๆ  พึงขับเรือใหญ่    อัน
หน้า ๕๙๓