ประกอบด้วยเครื่องยนต์    และใบพัด   กำลัง
           แล่นไปในสมุทรไว้ได้    เมื่อนั้น    เราทั้ง   ๒
           พึงอยู่ร่วมกันได้แน่.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  ติวิโธ   ได้แก่   ผ้า  ๓ ชนิดอย่างนี้
คือ   ผ้าทำด้วยดอกไม้หนึ่ง   ทำด้วยนุ่น  ๑      ทำด้วยของ ๒  อย่าง  ๑
ซึ่งจะทำให้สำเร็จได้ด้วยขนเต่า.   บทว่า   เหมนฺติกํ    ปาวุรณํ   ความว่า
สามารถใช้เป็นเครื่องคลุมกันหนาว  ในคราวน้ำค้างตกได้.  บทว่า  อถ
นูน  ตทา  สยา  ความว่า   เมื่อนั้น   คือในเวลานั้น   เราจะพึงอยู่ร่วม
กับเจ้าได้โดยส่วนเดียว.
         โดยวิธีนี้   บัณฑิต  พึงเอาบทข้างหลังประกอบเข้ากับทุก ๆ  บท.
บทว่า  อฏฺฏาโล  สุกโต  ความว่า  เมื่อใด  หากจะทำเท้าแห่งยุงทั้งหลาย
ให้เป็นป้อมที่มั่นคงดีไม่หวั่นไหว      รองรับบุรุษร้อยคนผู้ขึ้นรบไว้ได้.
บทว่า  ปริพาเหยฺยุํ   แปลว่า   ขับไล่ให้หนีไป.  บทว่า   องฺคาเร  ได้แก่
ในโรงที่ปราศจากเปลว.   บทว่า   วาสํ   กปฺเปยฺยุํ   ความว่า    แมลงวัน
ทั้งหลาย   พากันดื่มสุราหมดหม้อ    เมาแล้วเข้าไปอยู่ในโรงถ่านเพลิง.
บทว่า  พิมฺโพฏฺ€สมฺปนฺโน   ความว่า   ประกอบด้วยริมฝีปากทั้ง   ๒
งามเหมือนผลมะพลับ.   บทว่า   สุมุโข  ได้แก่    มีหน้างามเหมือนแว่น
ทอง.   บทว่า  ปิหเยยฺยุํ   ความว่า   พึงปรารถนาสมบัติให้แก่กันและกัน