| ๑๐. ทีปิชาดก |
| |
| ว่าด้วยคนร้ายไม่ต้องการเหตุผล |
| |
| [๑๑๙๙] คุณลุงครับ ท่านพออดทนได้หรือ พอจะ |
| เยียวยาอัตภาพให้เป็นไปได้อยู่หรือ ท่านมี |
| ความสุขดีหรือ มารดาของฉันได้ถามความสุข |
| ของท่าน เราทั้งหลายปรารถนาความสุขแก่ท่าน |
| เหมือนกัน. |
| [๑๒๐๐] แน่ะแม่แพะ เจ้ามารังแกเหยียบหาง |
| ของเราได้ วันนี้เจ้าสำคัญว่า จะพึงพ้นความ |
| ตาย ด้วยวาทะว่า ลุง หรือ ? |
| [๑๒๐๑] ท่านนั่งผินหน้าตรงทิศบูรพา ฉันก็ได้มา |
| นั่งอยู่ตรงหน้าท่าน ไฉนฉันจะเข้าไปเหยียบ |
| หางของท่าน ซึ่งอยู่เบื้องหลังได้เล่า. |
| [๑๒๐๒] ทวีปทั้ง ๔ ทั้งมหาสมุทร และภูเขา |
| มีประมาณเท่าใด เราเอาหางของเราวงที่มีประ- |
| มาณเท่านั้นไว้หมด เจ้าจะงดเว้นที่ที่เราเอาหาง |
| วงไว้นั้นได้อย่างไร ? |
๕๙๕
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๕๙๗ 