๕๙๘    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๐๐
เหลืองได้อย่างนี้   พระเจ้าข้า. พระศาสดาตรัสว่า โมคคัลลานะ เสือเหลือง
ไม่อาจจับแม่แพะนั้นได้ในบัดนี้เท่านั้น    แต่ในกาลก่อน   เสือเหลืองได้
ฆ่าแม่แพะนั้น  ผู้กำลังคร่ำครวญอยู่กินแล้ว  ดังนี้   พระมหาโมคคัลลานะ
ได้กราบทูลอาราธนาให้ตรัสเรื่องราว       จึงได้ทรงนำเอาเรื่องในอดีตมา
สาธก   ดังต่อไปนี้ :-
         ในอดีตกาล   พระโพธิสัตว์ได้เกิดในตระกูลมีโภคะมาก  ในบ้าน
ตำบลหนึ่งในมคธรัฐ    ครั้นเจริญวัยแล้ว    ได้ละกามออกบวชเป็นฤาษี
ทำฌานและอภิญญาให้เกิดแล้ว        อยู่ในหิมวันตประเทศเป็นเวลานาน
เมื่อต้องการจะเสพรสเค็ม  รสเปรี้ยว  จึงได้ไปพระนครราชคฤห์    สร้าง
บรรณศาลาอยู่ที่ซอกเขาแห่งหนึ่ง.   ครั้งนั้น   พวกคนเลี้ยงแพะ   ปล่อย
ฝูงแพะเที่ยวอยู่โดยทำนองที่กล่าวแล้ว วันหนึ่งเสือเหลืองได้เห็นแม่แพะ
ตัวหนึ่งออกทีหลัง  จึงคิดว่า  เราจักกินแม่แพะนั้น   จึงยืนขวางประตูอยู่.
แม่แพะเห็นดังนั้น   คิดว่า   วันนี้เราจักไม่รอดชีวิต   เราจักปราศรัยด้วย
วาจาอ่อนหวานกับเสือเหลืองนี้  ด้วยอุบายอย่างหนึ่ง ทำหัวใจเสือเหลือง
ให้อ่อนโยน   รักษาชีวิตไว้   คิดดังนี้แล้ว   จึงกระทำปฏิสันถารกับเสือ-
เหลืองนั้นมาแต่ไกล   เมื่อมาถึง   จึงกล่าวคาถาที่   ๑   ความว่า :-
                        คุณลุงครับ ท่านพออดทนได้หรือ พอจะ
           เยียวยาอัตภาพให้เป็นไปได้อยู่หรือ       ท่านมี
           ความสุขดีหรือ  มารดาของฉันได้ถามความสุข
หน้า ๕๙๙