| พระเมตตา และพระกรุณาธรรม ครองราชสมบัติโดยธรรม จึงถวาย |
| พระพรคาถา ๒ คาถา ว่า:- |
| ข้าแต่มหาบพิตร ผู้ทรงเป็นใหญ่ในแผ่น- |
| ดิน ขอมหาบพิตรอย่าทรงพิโรธเลย ข้าแต่ |
| มหาบพิตรผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ พระราชา |
| ผู้ไม่ทรงพิโรธตอนผู้ที่โกรธแล้ว ประชาชน |
| ของรัฐ ราษฎรบูชาแล้ว. อาตมภาพขอถวาย |
| อนุศาสน์ในที่ทุกสถาน จะเป็นในบ้าน ในป่า |
| หรือที่ดอนที่ลุ่มก็ตาม ข้าแต่มหาบพิตรผู้ทรง |
| พระคุณอันประเสริฐ ขอพระองค์อย่าทรงพิโรธ. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า รฏฺสฺส ปูชิโต มีเนื้อความว่า |
| พระราชาแบบนี้ เป็นผู้ที่ประชาชนของรัฐบูชาแล้ว. บทว่า สพฺพตฺถ- |
| มนุสาสามิ ความว่า ข้าแต่มหาราช อาตมภาพเมื่ออยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง |
| บรรดาบ้านเป็นต้นเหล่านี้ ก็จะถวายอนุศาสน์พระองค์ ด้วยข้ออนุศาสน์ |
| ข้อนี้นั่นแหละ คือว่า จะถวายอนุศาสน์ในที่ใดที่หนึ่ง บรรดาบ้าน |
| เป็นต้นเหล่านี้ จะเป็นที่บ้านหลังเดียวก็ตาม สัตวโลกตัวเดียวก็ตาม |
| บทว่า มาสุ กุชฺฌ รเถสภ ความว่า อาตมภาพ ถวายอนุศาสน์ |
| พระองค์อยู่อย่างนี้นั่นแหละ ธรรมดาพระราชา ไม่ควรจะพิโรธ. เพราะ |
๕
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๗ 