๖๐๐    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๐๒
           นั่งอยู่ตรงหน้าท่าน     ไฉนฉันจะเข้าไปเหยียบ
           หางของท่าน   ซึ่งอยู่เบื้องหลังได้เล่า.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   มุขํ  แปลว่า   เฉพาะหน้า.   บทว่า
กถํ  โขหํ  ความว่า  ไฉนฉันจะไปเหยียบหางของท่าน   ซึ่งอยู่เบื้องหลัง
ได้อย่างไรเล่า ?
         ลำดับนั้น   เสือเหลืองกล่าวกะแม่แพะว่า   แน่ะแม่แพะ   เจ้าพูด
อะไร     ที่ที่จะพ้นจากหางของเราไปไม่มี.     ดังนี้แล้ว    กล่าวคาถาที่ ๔
ความว่า :-
                        ทวีปทั้ง  ๔    ทั้งมหาสมุทร    และภูเขา
           มีประมาณเท่าใด   เราเอาหางของเราวงที่มีประ-
           มาณเท่านั้นไว้หมด  เจ้าจะงดเว้นที่ที่เราเอาหาง
           วงไว้นั้นได้อย่างไร ?
         บรรดาบทเหล่านั้น     บทว่า    ตาวตา     ความว่า    เสือเหลือง
กล่าวว่า   เราเอาหางของเราวงที่เท่านั้น   เข้าไว้ทั้งหมด.
         แม่แพะได้ฟังดังนั้น    คิดว่า    เสือเหลืองนี้ลามก    หาติดอยู่ใน
ถ้อยคำที่ไพเราะไม่   กลับเป็นศัตรูกล่าวเสียดแทงเรา   ดังนี้แล้ว  กล่าว
คาถาที่ ๕  ความว่า :-
หน้า ๖๐๑