| อย่างนั้นเลย จงให้ชีวิตแก่ข้าพเจ้าเถิด. เสือเหลืองได้ตะครุบแม่แพะ |
| ซึ่งกำลังร้องวิงวอนอยู่ ฆ่ากินแล้ว. |
| พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสอภิสัมพุทธคาถา ๒ คาถาม ว่า :- |
| เมื่อแม่แพะวิงวอนอยู่อย่างนี้ เสือ- |
| เหลืองผู้มีเลือดเป็นภักษาหารก็ขม้ำคอ วาจา |
| สุภาษิตมิได้มีในหมู่บุคคลผู้ประทุษร้าย. |
| เหตุผล สภาพธรรม วาจาสุภาษิตมิได้ |
| มีในบุคคลผู้ประทุษร้ายเลย บุคคลพึงพยายาม |
| หลีกไปให้พ้นบุคคลผู้ประทุษร้าย ก็บุคคลผู้ |
| ประทุษร้ายนั้น ย่อมไม่ยินดีคำสุภาษิต ของ |
| สัตบุรุษทั้งหลาย. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า รุหํฆโส ได้แก่ เสือเหลืองผู้มี |
| โลหิตเป็นภิกษา คือผู้ดื่มกินซึ่งโลหิต. บทว่า คลกํ อนฺธาวมทฺที |
| ความว่า เสือเหลืองขม้ำคอ ฉีกเนื้อ ดื่มเลือดกิน. บทว่า สุภาสิตํ |
| ได้แก่ ถ้อยคำที่กล่าวดีแล้ว. อธิบายว่า คำเป็นสุภาษิตทั้งหมดนั้น |
| ย่อมไม่มีในบุคคลผู้ประทุษร้าย. บทว่า นิกฺกมฺเม ทุฏฺเ ยุญฺเชถ |
| ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลพึงทำความเพียรก้าวให้พ้นคนใจ |