๖๐๔    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๐๖
นวกนิบาตชาดก
๑.  คิชฌชาดก
ว่าด้วยผู้ไม่ทำตามคำสอนย่อมพินาศ
         [๑๒๐๗]   ทางบนยอดเขาคิชฌกูฏ  มีชื่อว่าปริสัง-
           กุปกะมาแต่ดึกดำบรรพ์    นกแร้งเลี้ยงดูมารดา
           บิดาผู้ชราอยู่ที่ทางนั้น.
         [๑๒๐๘]   โดยมากไปเที่ยวหามันข้นงูเหลือมมาให้
           มารดาบิดาเหล่านั้นกิน   ฝ่ายบิดารู้ว่านี้แร้งสุ-
           ปัตมีปีกแข็งแล้ว   มีกำลังมาก  มักร่อนขึ้นไป
           สูง  เที่ยวไปไกล ๆ  จึงได้กล่าวสอนลูกว่า.
         [๑๒๐๙]   แน่ะพ่อ   เมื่อใดเจ้าเห็นแผ่นดินมีทะเล
           ล้อมรอบกลมประหนึ่งว่ากงจักร     ลอยลิบ ๆ
           อยู่ดุจใบบัวลอยอยู่ในน้ำ     เจ้าจงรีบกลับเสีย
           จากที่นั้น  อย่าบินต่อจากนั้นไปอีกเลย.
         [๑๒๑๐]   นกแร้งสุปัตเป็นสัตว์มีร่างกายสมบูรณ์
           มีกำลังมาก    มีปีกแข็ง     บินขึ้นไปถึงอากาศ
           เบื้องบนโดยกำลังเร็ว   เมื่อเหลียวกลับมาแลดู
หน้า ๖๐๕