พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้น        พระองค์เป็นผู้
ตรัสรู้แล้ว  ได้ตรัสพระคาถาทั้งหลายเหล่านี้ว่า :-
                        ทางบนยอดเขาคิชฌกูฏ   มีชื่อว่าปริสัง-
           กุปถะมาแต่ดึกดำบรรพ์    นกแร้งเลี้ยงดูมารดา
           บิดาผู้ชราอยู่ที่ทางนั้น.
                        โดยมากไปเที่ยวหามันข้นงูเหลือมมาให้
           มารดาบิดาเหล่านั้นกิน       ฝ่ายบิดารู้ว่านกแร้ง
           สุปัตมีปีกแข็งแล้ว      มีกำลังมาก     มักร่อนขึ้น
           ไปสูง  เที่ยวไปไกล ๆ จึงได้กล่าวสอนลูกว่า.
                        แน่ะพ่อ   เมื่อใดเจ้าเห็นแผ่นดินมีทะเล
           ล้อมรอบ   ลมประหนึ่งว่ากงจักร   ลอยลิบ ๆ
           อยู่ดุจใบบัวลอยอยู่ในน้ำ     เจ้าจงรีบกลับเสีย
           จากที่นั้น  อย่าบินต่อจากนั้นไปอีกเลย.
                        นกแร้งสุปัตเป็นสัตว์  มีร่างกายสมบูรณ์
           มีกำลังมาก     มีปีกแข็ง    บินขึ้นไปถึงอากาศ
           เบื้องบนโดยกำลังเร็ว   เมื่อเหลียวกลับมาแลดู
           ภูเขาและป่าไม้ทั้งหลาย.