๖๑๑    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๑๓
แล้ว.    บทว่า   โอโลกยนฺโต   คือ    มือถึงทรงนั้นแล้วมองดูข้างล่าง.
บทว่า   วงฺกงฺโค   เท่ากับ   วงฺกคีโว   แปลว่า   เอี้ยวคอลงมา.    บทว่า
ยถสฺสาสิ  ปิตุสฺสุตํ  ความว่า  ได้แลเห็นเหมือนกับคำที่ตนได้ฟังมาจาก
สำนักของนกแร้งผู้บิดาฉะนั้น   บาลีว่า   ยถาสฺสาสิ  ดังนี้ก็มี.     บทว่า
ปรเมว  ปวตฺตถ   ความว่า   บินล่วงเลยจากที่ที่บิดาบอกแล้วขึ้นไปเบื้อง
หน้าอีก.   บทว่า  ตญฺจ  วาตสิขา   ติกฺขา    ความว่า   ยอดลมเวรัมพ-
วาตอันแรงแข็งกล้าได้ประหาร     คือได้ขจัดนกแร้งสุปัตผู้ไม่กระทำตาม
โอวาท  ผู้แม้จะเป็นสัตว์ที่มีกำลังมากนั้นแล้ว  ได้แก่  ได้กระทำให้แหลก
ละเอียดแล้ว.  บทว่า   นาสกฺขาติคโต   ตัดบทเป็น    นาสกฺขิ     อติคโต
แปลว่า  ไม่สามารถจะกลับจากที่นั้นได้.
         สัตว์ชื่อว่า  โปโส.   บทว่า   อโนวาทกเร   ความว่า   เมื่อนกแร้ง
สุปัตนั้นไม่ทำตามโอวาทของบัณฑิตทั้งหลาย    สัตว์เหล่านั้นแม้ทั้งหมด
ก็พากันประสบทุกข์อันใหญ่หลวง.    บทว่า   อกตฺวา   วุฑฺฒสาสนํ     ผู้
ไม่ทำตามคำสอนของผู้ใหญ่ผู้หวังประโยชน์     ย่อมถึงความพินาศ   คือ
ทุกข์ใหญ่  อย่างนั้นเหมือนกัน.
         พระศาสดาตรัสว่า  ดูก่อนภิกษุ  ฉะนั้น  เธอจงอย่าเป็นเหมือน
นกแร้ง   จงเชื่อถ้อยคำของผู้ที่หวังดี    ภิกษุนั้นเมื่อพระศาสดาตรัสสอน
อย่างนี้แล้ว  ได้เป็นผู้ว่าง่ายตั้งแต่นั้นมา.
หน้า ๖๑๒