คนโน้นได้ชนะเรา    คนโน้นได้ลักของของเรา
           เวรของชนเหล่านั้น  ย่อมระงับไปได้.
         [๑๒๒๐]   แต่ไหนแต่ไรมา   ในโลกนี้  เวรย่อมไม่
           ระงับด้วยเวร    แต่ย่อมระงับได้ด้วยการไม่จอง
           เวร   ธรรมนี้เป็นของเก่า.
         [๑๒๒๑]   ก็ชนเหล่าอันย่อมไม่รู้สึกว่า  พวกเราจะ
           พากันยุบยับในท่ามกลางสงฆ์นี้  ส่วนชนเหล่า
           ใดในหมู่นั้นย่อมรู้สึกได้     ความหมายมั่นกัน
           ย่อมสงบระงับไป      เพราะการทำไว้ในใจโดย
           แยบคายของชนเหล่านั้น.
         [๑๒๒๒]   คนที่ปล้นแว่นแคว้นชิงทรัพย์สมบัติ
           กันจนถึงปลงชีวิตลิดกระดูกกันแล้ว  ก็ยังกลับ
           สามัคคีกันได้      เหตุไรพวกเธอจึงไม่สามัคคี
           กันเล่า.
         [๑๒๒๓]   ถ้าจะพึงได้สหายผู้มีปัญญาเป็นนักปราชญ์
           ไปไหนไปด้วยกัน    อยู่ด้วยช่วยทำประโยชน์
           ให้สำเร็จ  ควรชื่นชมมีสติเที่ยวไปกับสหายนั้น
           จะครอบงำอันตรายทั้งปวงได้.