สงฆ์แตกกันก็ไม่รู้เหตุอันโดยยิ่งว่า   สงฆ์แตก
           กันเพราะเรา.
                        เพราะเป็นคนมีสติหลงลืม   แต่ยังพูดว่า
           ตนเป็นบัณฑิตมีวาจาเป็นอารมณ์ช่างพูด  ย่อม
           ปรารถนาจะให้เสียงออกจากปากอยู่เพียงใด  ก็
           พูดไปเพียงนั้น     เขาถูกการทะเลาะนำไปแล้ว
           ยังไม่รู้ว่าการทะเลาะนั้นเป็นโทษ.
                        ก็ชนเหล่าใดเข้าไปผูกความโกรธนั้นไว้
           ว่า  คนโน้นได้ด่าเรา  คนโน้นได้ตีเรา  คนโน้น
           ได้ชนะเรา   คนโน้นได้ลักของของเรา  เวรของ
           ชนเหล่านั้น  ย่อมไม่ระงับได้.
                        ส่วนชนเหล่าใดไม่เข้าไปผูกความโกรธ
           นั้นไว้ว่า    คนโน้นได้ด่าเรา    คนโน้นได้ตีเรา
           คนโน้นได้ชนะเรา    คนโน้นได้ลักของของเรา
           เวรของชนเหล่านั้น   ย่อมระงับไปได้.