ท้าวสักกเทวราช     ทรงสดับถ้อยคำของพญานกแขกเต้านั้นแล้ว
ทรงยินดีตรัสสรรเสริญ   ประสงค์จะประทานพร  จึงตรัสคาถา ๒ คาถา
ว่า :-
                        ความเป็นเพื่อน  ความไมตรี   ความสนิท
           สนมกัน  ท่านได้ทำไว้เป็นพยานดีแล้ว ถ้าท่าน
           ชอบใจธรรมนั้น     ท่านก็เป็นผู้ควรที่วิญญูชน
           ทั้งหลายพึงสรรเสริญ.
                        ดูก่อนพญานกแขกเต้า    ผู้ชาติวิหคมีปีก
           เป็นยาน   มีคอโค้งเป็นสง่า  เรานั้นจะให้พรแก่
           ท่าน    ท่านจงเลือกเอาพร    ตามที่ใจปรารถนา
           เถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า   สาธุ   ความว่า   ท่านได้ทำไว้เป็น
พยานดีแล้ว   ด้วยความร่าเริง.   บทว่า   เมตฺติ   สํสติ    สนฺถโว  ได้แก่
ความเป็นเพื่อน    ความไมตรี   และความสนิทสนมในท่ามกลางบริษัท
ความไมตรีดังว่านี้ใด   อันท่านได้ทำไว้ดีแล้ว   คือทำไว้ดีนักแล้ว  ได้แก่
ทำไว้ประเสริฐแล้วเทียว.   บทว่า   สเจตํ   ธมฺมํ   ความว่า  ถ้าท่านชอบใจ
ธรรม   คือความไมตรีนั้น.   บทว่า   วิชานตํ   ความว่า   เมื่อเป็นเช่นนั้น
ท่านก็เป็นผู้ควรที่วิญญูชนทั้งหลายพึงสรรเสริญ.  บทว่า   โส    เต   คือ