| [๑๒๔๐] ความเป็นเพื่อน ความไมตรี ความ |
| สนิทสนมกันท่านได้ทำไว้เป็นพยานดีแล้ว |
| ถ้าท่านชอบใจธรรมนั้น ท่านก็เป็นผู้ควรที่ |
| วิญญูชนทั้งหลายพึงสรรเสริญ. |
| [๑๒๔๑] ดูก่อนพญานกแขกเต้า ผู้ชาติวิหคมีปีก |
| เป็นยานพาหนะ มีคอโค้งเป็นสง่า เรานั้นจะ |
| ให้พรแก่ท่าน ท่านจงเลือกเอาพรตามที่ใจ |
| ปรารถนาเถิด. |
| [๑๒๔๒] ไฉนข้าพเจ้าจะพึงได้เห็นต้นไม้นั้นกลับ |
| มีใบมีผลอีกเล่า ข้าพเจ้าจะยินดีอย่างยิ่งเหมือน |
| คนจนได้ขุมทรัพย์ ฉะนั้น. |
| [๑๒๔๓] ลำดับนั้น ท้าวสักกเทวราชทรงวัก- |
| อมตวารีมาประพรมต้นไม้ กิ่งก้านของต้นไม้ |
| นั้นก็งอกงาม มีเงาร่มเย็นเป็นที่น่ารื่นรมย์. |
| [๑๒๔๔] ข้าแต่ท้าวสักกเทวราช ขอให้พระองค์ |
| ทรงพระเจริญสุข พร้อมด้วยพระญาติทั้งปวง |
| เหมือนดังข้าพระบาทมีความสุข เพราะได้เห็น |
๖๓๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๖๔๑ 