| เหล่านั้นกราบทูลให้ทรงทราบแล้ว ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายการละ |
| ความโลภในอาหารของตถาคตในบัดนี้ยังไม่น่าอัศจรรย์ แม้ในกาลก่อน |
| ตถาคตเกิดเป็นสัตว์เดียรฉานก็ได้ละความโลภอาหารมาแล้ว ดังนี้ แล้ว |
| ทรงนำเอาเรื่องในอดีตมาสาธก ดังต่อไปนี้. |
| เนื้อเรื่องทั้งหมดพึงทราบโดยพิสดารตามทำนองที่ที่กล่าวมาแล้ว |
| ในหนหลัง ในตอนนี้มีใจความว่า ท้าวสักกเทวราช ทรงแปลงพระองค์ |
| เป็นพญาหงส์ สนทนากันพญานกแขกเต้า จึงได้ตรัสคาถานี้ว่า :- |
| ต้นไม้ทั้งหลายที่มีใบเขียว มีผลดก |
| มีอยู่เป็นอันมาก เหตุไรพญานกแขกเต้าจึง |
| มีใจยินดีในต้นไม้แห้งผุเล่า. |
| เราเคยบริโภคผลแห่งต้นไม้นี้นับได้ |
| หลายปีมาแล้ว ถึงเราจะรู้ว่าต้นไม้นี้ไม่มีผล |
| แล้ว ก็ต้องรักษาความไมตรีไว้ให้เหมือนดัง |
| ก่อน. |
| นกทั้งหลายย่อมละทิ้งต้นไม้แห้งผุ ขาด |
| ใบไร้ผลไปในที่อื่น ดูก่อนพญานกแขกเต้า |
| ท่านเห็นโทษอะไรหรือ ? |