นกเหล่าใดคบหากันเพราะต้องการผล
           ไม้   ครั้นรู้ว่าต้นไม้นั้นไม่มีผล   ก็ละทิ้งต้นไม้
           นั้นไปเสียนี้เหล่านั้นโง่เขลา    มีปัญญาที่เห็น
           แก่ตัว   มักทำฝักใฝ่แห่งมิตรภาพให้ตกไป.
                        ความเป็นเพื่อน     ความไมตรี    ความ
           สนิทสนมกันท่านได้ทำได้เป็นพยานดีแล้ว
           ถ้าท่านชอบใจธรรมนั้น       ท่านก็เป็นผู้ควรที่
           วิญญูชนทั้งหลายพึงสรรเสริญ.
                        ดูก่อนพญานกแขกเต้า  ผู้ชาติวิหคมีปีก
           เป็นยานพาหนะ  มีคอโค้งเป็นสง่า   เรานั้นจะ
           ให้พรแก่ท่าน       ท่านจงเลือกเอาพรตามที่ใจ
           ปรารถนาเถิด.
                        ไฉนข้าพเจ้าจะพึงได้เห็นต้นไม้นั้นกลับ
           มีใบมีผลอีกเล่า  ข้าพเจ้าจะยินดีอย่างยิ่งเหมือน
           คนจนได้ขุมทรัพย์   ฉะนั้น.
                        ลำดับนั้น     ท้าวสักกเทวราชทรงวัก-
           อมตวารีมาประพรมต้นไม้   กิ่งก้านของต้นไม้