๕.   หริตจชาดก

ว่าด้วยกิเลสที่มีกำลังเกล้า

         [๑๒๔๖]   ข้าแต่มหาพรหม      โยมได้ยินเขาพูดกัน
           ว่า    พระหาริตดาบสบริโภคกาม   คำนี้ไม่เป็น
           จริงกระมัง  ท่านยังเป็นผู้บริสุทธิ์อยู่แลหรือ ?
         [๑๒๔๗]   ขอถวายพระพร   มหาบพิตร   พระองค์
           ได้ทรงสดับถ้อยคำมีแล้วอย่างใด  ถ้อยคำนั้น
           เป็นจริงอย่างนั้น  อาตมภาพเป็นผู้หมกมุ่นอยู่
           ในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความหลง   เดินทางผิด
           แล้ว.
         [๑๒๔๘]   ปัญญาที่ละเอียด  คิดสิ่งที่เป็นประโยชน์
           เดินเครื่องบรรเทาราคะที่เกิดขึ้นแล้วของท่านมี
           ไว้เพื่อประโยชน์อะไร        ท่านไม่อาจบรรเทา
           ความคิดที่แปลกได้.
         [๑๒๔๙]   ข้าแต่มหาบพิตร   กิเลส  ๔  อย่างเหล่านี้
           คือ    ราคะ    โทสะ   โมหะ   มทะ      เป็นของมี