| กำลังกล้า หยาบคายในโลก เมื่อกิเลสเหล่า |
| ใดรึงรัดแล้ว ปัญญาก็หยั่งไม่ถึง. |
| [๑๒๕๐] โยมได้ยกย่องท่านแล้วอย่างนี้ว่า หาริต- |
| ดาบสเป็นพระอรหันต์ สมบูรณ์ด้วยศีล ประ- |
| พฤติบริสุทธิ์เป็นบัณฑิต มีปัญญาแท้. |
| [๑๒๕๑] ข้าแต่มหาบพิตร วิตกอันลามก เป็น |
| ไปด้วยการยึดถือนิมิตว่างาม ประกอบด้วย |
| ความกำหนัด ย่อมเบียดแขนแม้ผู้มีปัญญา |
| ผู้ยินดีแล้วในคุณธรรมของฤาษี. |
| [๑๒๕๒] ความกำหนัดนี้เกิดในกาย เกิดขึ้นมา |
| แล้วเป็นของทำลายวรรณะของท่าน ท่านจง |
| ละความกำหนัดนั้นเสีย ความเจริญย่อมมีแก่ |
| ท่าน ท่านเป็นผู้อันชนหมู่มากยกย่องแล้วว่า |
| เป็นคนมีปัญญา. |
| [๑๒๕๓] กามเหล่านั้นทำแต่ความมืดให้ มีทุกข์ |
| มาก มีพิษใหญ่หลวง อาตมภาพจักค้นหามูล |
| รากแห่งธรรมเหล่านั้น จักตัดความกำหนัด |
| พร้อมเครื่องผูกเสีย. |
๖๔๗
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๖๔๙ 