[๑๒๕๙]   พราหมณ์และกษัตริย์ทั้งหลาย      เป็น
           จำนวนมากเลี้ยงชีพด้วยข้าวสุกใด  ข้าวสุกนั้น
           เราบริโภคแล้ว     ก็มาทำเราให้ถึงความพินาศ
           ภัยเกิดขึ้นแต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         [๑๒๖๐]   บัณฑิตทั้งหลาย    ย่อมปรารถนาลมใน
           เดือนท้ายแห่งฤดูร้อน    ลมนั้นมาพัดประหาร
           ร่างกายเรา   ภัยเกิดขึ้นแต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         [๑๒๖๑]   นกทั้งหลายพากันอาศัยต้นไม้ใดที่งอก
           แต่แผ่นดิน  ต้นไม้นั้นก็พ่นไฟออกมา นกทั้ง
           หลายเห็นดังนั้น  ก็พากันหลบหนีไป  ภัยเกิด
           ขึ้นแต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         [๑๒๖๒]   เรานำหญิงใดผู้มีความโสมนัส  ทัดระ-
           เบียบดอกไม้  มีกายประพรมด้วยจันทน์เหลือง
           มา  หญิงนั้นขับไล่เราออกจากเรือน     ภัยเกิด
           แต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         [๑๒๖๓]   เราชื่นชมยินดีด้วยบุตรผู้เกิดแล้วคนใด
           เราปรารถนาความเจริญแก่บุตรคนใด   บุตรคน