๖๗๐    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๗๒
ในท่ามกลางบริษัทเลี้ยงชีพ   คิดดังนี้แล้วจึงได้กล่าวว่า   พี่     พี่กำลังจะ
จมน้ำ    ขอท่านจงให้เพลงขับแก่ฉันบท  ๑      ฉันจักเลี้ยงชีพด้วยเพลง
ขับนั้น   แล้วกล่าวคาถาว่า :-
                        แม่น้ำคงคาพัดพาเอามาณพชื่อปาฏลี  ผู้คง
           แก่เรียน     มีถ้อยคำไพเราะให้ลอยไป      พี่ผู้ถูก
           น้ำพัดไป   ขอความเจริญจงมีแก่พี่   ขอพี่จงให้
           เพลงขับบทน้อย  ๆ  แก่ฉันสักบท  ๑   เถิด.
         บรรดาบทเหล่านั้น  บทว่า  คาถกํ  คือเพลงขับบทน้อย  ๆ  ลำดับ
นั้น   ปาฏลีนักฟ้อนได้กล่าวกะภรรยาว่า   น้องรักพี่จักให้เพลงขับแก่เจ้า
อย่างไรได้   น้ำซึ่งเป็นที่พึ่งอาศัยของมหาชน   บัดนี้กำลังจักฆ่าพี่อยู่แล้ว
แล้วกล่าวคาถาว่า :-
                        ชนทั้งหลายย่อมรดผู้ที่ได้รับความทุกข์
           ด้วยน้ำใด   ชนทั้งหลายย่อมรดผู้ที่เร่าร้อนด้วย
           น้ำใด   เราจักตายในท่ามกลางน้ำนั้น     ภัยเกิด
           แต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
        พระโพธิสัตว์แสดงคาถานี้แล้วกราบทูลว่า       ข้าแต่มหาราชเจ้า
น้ำเป็นที่พึ่งของมหาชนฉันใด   แม้พระราชาทั้งหลาย    ก็เป็นที่พึ่งของ
มหาชนฉันนั้น   เมื่อภัยเกิดแต่สำนักของพระราชาเหล่านั้นแล้ว  ใครจัก
หน้า ๖๗๑