๖๗๔    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๗๖
ของนั้นคืนมาแล้ว พระองค์จะถามถึงโจรทำไม  พระราชาตรัสว่า  นี่แน่ะ
เจ้า   เมื่อเจ้าสามารถก็จงนำโจรมาให้เรา   พระโพธิสัตว์ได้นำตัวอย่างมา
กราบทูลอีกเรื่องหนึ่งว่า:-
         ข้าแต่มหาราชเจ้า ในกาลก่อนลมได้ตั้งขึ้นพัดประหารร่างกายของ
คนคนหนึ่งในพระนครนี้แหละ คนคนนั้นคร่ำครวญอยู่ กล่าวคาถาว่า :-
                        บัณฑิตทั้งหลาย     ย่อมปรารถนาลมใน
           เดือนท้ายแห่งฤดูร้อน     ลมนั้นมาพัดประหาร
           ร่างภายเรา   ภัยเกิดขึ้นแต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         พระมหาสัตว์กราบทูลต่อไปว่า   ข้าแต่มหาราชเจ้า  ภัยเกิดขึ้นแต่
ที่พึ่งอาศัยด้วยประการดังนี้    ขอพระองค์จงทราบเรื่องนี้เถิด.   พระราชา
ตรัสว่า   นี่แน่ะเจ้า   เจ้าจงจับโจรเถอะ.   เพื่อที่จะให้พระราชาทรงทราบ
พระโพธิสัตว์ได้นำตัวอย่างมากราบทูลอีกเรื่องหนึ่งว่า.
         ข้าแต่พระมหาราชเจ้า   ในอดีตกาล   ในหิมวันตประเทศ   มีต้น
ไม้ใหญ่สมบูรณ์ด้วยกิ่งและค่าคบ      เป็นที่อยู่อาศัยของนกหลายพันตัว
ทั้งสองกิ่งของต้นไม้นั้นเสียดกันจนมีควันเกิดขึ้น      แล้วเชื้อไฟหล่นลง
นกนายฝูงเห็นดังนั้น   จึงกล่าวคาถาว่า :-
                        นกทั้งหลายพากันอาศัยต้นไม้ใดที่งอก
           แต่แผ่นดิน   ต้นไม้นั้นก็พ่นไฟออกมา  นกทั้ง
หน้า ๖๗๕