๖๗๕    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๖๗๗
           หลายเห็นดังนั้น   ก็พากันหลบหนีไป  ภัยเกิด
           ขึ้นแต่ที่พึ่งอาศัยแล้ว.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ขคติรุหํ   แปลว่า  งอกแต่แผ่นดิน
         พระมหาสัตว์กราบทูลต่อไปว่า   ข้าแต่พระองค์   ต้นไม้เป็นที่พึ่ง
อาศัยของนกทั้งหลายฉันใด    พระราชาก็เป็นที่พึ่งอาศัย ของมหาชนฉัน
นั้น   เมื่อพระราชานั้นกระทำโจรกรรมใครเล่าจะป้องกันได้    ขอพระ-
องค์จงทรงทราบเถิดพระพุทธเจ้าข้า   พระราชาตรัสว่า   นี่แน่ะเจ้า   เจ้า
จงจับโจรให้แก่เราเถิด    ลำดับนั้น   พระโพธิสัตว์ได้นำตัวอย่างมากราบ
ทูลพระราชาอีกเรื่องหนึ่งว่า :-
         ข้าแต่มหาราชเจ้า    ที่บ้านของชาวกาสีตำบลหนึ่ง     มีแม่น้ำที่มี
จระเข้อยู่ด้านหลังของตระกูล  ๆ   หนึ่ง     และตระกูลนั้นมีบุตรคนเดียว
เท่านั้น    เมื่อบิดาของเขาตายเขาได้ปฏิบัติมารดา       มารดาได้นำกุล-
ธิดาคนหนึ่งมาให้เขาโดยที่เขาไม่ปรารถนาเลย  ตอนแรก  ๆ  นางกุลธิดา
นั้นก็รักใคร่แม่ผัวดี   ภายหลังเจริญด้วยบุตรและธิดา    จึงอยากจะขับไล่
แม่ผัวเสีย   แม้มารดาของนางก็อยู่ในเรือนนั้นเหมือนกัน   ครั้งนั้น  นาง
กล่าวโทษแม่ผัวมีประการต่าง ๆ ต่อหน้าสามี  แล้วกล่าวว่า ฉันไม่อาจที่จะ
เลี้ยงดูมารดาของพี่ได้      จงฆ่ามารดาของพี่เสีย   เมื่อสามีกล่าวว่า    การ
ฆ่ามนุษย์เป็นกรรมหนักฉันจักฆ่าแม่ได้อย่างไร    จึงกล่าวว่า    ในเวลา
ที่แกหลับ    เราช่วยกันพาแกไปทั้งเตียงทีเดียว    โยนลงแม่น้ำที่มีจระเข้
หน้า ๖๗๖