แล้วจระเข้ก็จักฮุบแกไปกิน      สามีถามว่า     มารดาของเธอนอนที่ไหน
นางตอบว่า    นอนอยู่ใกล้ ๆ  กับมารดาพี่นั่นแหละ    สามีกล่าวว่า    ถ้า
เช่นนั้น   เธอจงไปเอาเชือกผูกเตียงที่มารดาของฉันนอนทำเครื่องหมาย
ไว้ครานั้นนางได้กระทำเช่นนั้นแล้วบอกว่า  ฉันได้กระทำเครื่องหมายไว้
แล้ว   สามีกล่าวว่า  รอสักหน่อยให้คนทั้งหลายหลับเสียก่อน   ตนเองก็
นอนทำเป็นหลับ        แล้วไปแก้เชือกนั้นมาผูกที่เตียงของมารดาภรรยา
ปลุกภรรยาขึ้น    แล้วทั้ง ๒  คนก็ไปช่วยกันยกขึ้นทั้งเตียงทีเดียว   โยน
ลงไปในน้ำ   จระเข้ทั้งหลายได้ยื้อแย่งกันเคี้ยวกินมารดาของหญิงนั้นใน
แม่น้ำนั้น.
         วันรุ่งขึ้น   นางรู้ว่ามารดาถูกเปลี่ยนตัวจึงกล่าวว่า     พี่   มารดา
ของฉันถูกฆ่าแล้ว   ต่อไปนี้พี่จงฆ่ามารดาของพี่     เมื่อสามีตอบว่า     ถ้า
เช่นนั้นตกลง    จึงกล่าวว่า   เราช่วยกันทำเชิงตะกอนในป่าช้า    แล้วจับ
แกใส่เข้าไปในไฟให้ตาย  ลำดับนั้น  คนทั้ง ๒ ได้นำมารดาผู้กำลังหลับ
อยู่ไปวางไว้ที่ป่าช้า   สามีกล่าวกะภรรยาที่ป่าช้านั้นว่า   เธอนำไฟมาแล้ว
หรือ ?  ภรรยาตอบว่า  ไม่ได้นำมาเพราะลืม   สามีกล่าวว่า   ถ้าเช่นนั้น
เธอจงไปนำมา   ภรรยากล่าวว่า  ฉันไม่อาจไปคนเดียว  แม้เมื่อพี่ไปฉันก็
ไม่อาจอยู่คนเดียว เราไปกันทั้ง ๒  คนเถิด เมื่อผัวเมีย ๒  คนไปกันแล้ว
หญิงแก่ตื่นขึ้นเพราะลมหนาว   รู้ว่าที่นั่นเป็นป่าช้าจึงใคร่ครวญดูว่า  ผัว
เมีย  ๒  คนนี้คงจะประสงค์จะฆ่าเรา     มันคงไปเพื่อเอาไฟมาเผาเป็นแน่
คิดว่า    มันไม่รู้กำลังของเราดังนี้    แล้วจึงได้เอาซากศพศพหนึ่งขึ้นนอน